انعکاس

             رامسر، شهرحرائم

نگاهی به محدودیت های بزرگ شهرکوچک رامسر

غرب مازندران - هوشنگ امیدی نژاد:

توسعه پایدار، ازجمله مفاهیمی است که درسالهای اخیرموضوع بسیاری ازمطالعات درحوزه های مختلف بوده است. براین اساس لزوم بکار گیری  اهرم های اساسی توسعه پایداردرطراحی خط مشی راهبردی نهاد های تصمیم گیری درسطوح مختلف، سبب شده است تا تبعات گوناگونی به همراه داشته باشد.

ازاین رهگذرمی توان به موانع پیش رووهمچنین آسیب های توسعه یک منطقه ویا حضورمخالفان و موافقان طرح توسعه دریک منطقه خاص اشاره کرد که هریک ممکن است دلایل قابل قبولی ارائه کنند و این فرایندی است که امروزه درشهرستان رامسربه لحاظ تغییروتحول وقرارگرفتن درمسیررشد و پیشرفت جهشی با آن روبروهستیم، آنهم درشهرستانی که به گونه ای میراث دارفرهنگ، منابع طبیعیِ منحصربه فرد وتاریخ گذشتگان نه چندان دوراست. متاسفانه گذشته ازمیراث طبیعی خدادادی، برخی ازابنیه فرهنگی تاریخی که شناسنامه  تاریخی محکمی هم نداشته وحدود نیم قرن است بلا استفاده چون ویرانه ای بدون طرح وبرنامه به حال خود رها شده وسیما وفضای شهررا به دورازهرگونه زیبایی به نمایش گذاشته وخواه ناخواه سد راه پیشرفت منطقه شده وازهرنظرگره های کوری درشهربوجود آوردند که درهرصورت به جهت خدمت به شهروندان ومنظرشهری نیازمند بازنگری وبررسی بیشترهستند.

بنابراین ازآنجایی که یکی ازپیش شرطهای تحقق توسعه پایدار، موقعیت فرهنگی است وفرهنگ نیز مجموعه به هم پیوسته ای ازارزشهای مادی ومعنوی بوده ومحیط هم درمقابل آن تاثیرپذیراست به یقین توسعه کامل تنها زمانی حاصل می شود که محیط طبیعی وفرهنگی وتاریخی باهم مرتبط باشند وبرای ارتقای هم بکارگرفته شوند.

با چنین رویکردی نگارنده براین باوراست، برخی ازابنیه تاریخی شهرستان رامسرهرگزدرخدمت شهروشهروندان نبوده ومسئولان ذیربط نیزتا به امروزبرنامه مدون وتعریف شده ای برای بهره مندی ازاین سرمایه های مادی ومعنوی نداشته ویا ارائه نکردند. دراین مورد خاص می توان به وضعیت باغ سی وسه هکتاری ویا ویلاهای مجموعه هتل های آزادی رامسراشاره کرد. فضایی که مجموعه آن به لحاظ قرارگرفتن درمرکزیت شهرستان به نوعی گلوگاه وچشم منطقه به حساب می آید ولی متاسفانه سالهای مدیدی است که طرحی برای آن ارائه نشده وحتی به گونه ای مانع بزرگی برسرراه توسعه منطقه شده است.

ازاین منظرمی توان به موانع پیش رودرمسیرساخت فرهنگسرای شهررامسراشاره کرد که عملیات عمرانی آن درسالهای نخستین دهه نود آغازشد ومراحل ساخت آن نیزحدود سی درصد پیشرفت داشت  اما به بهانه اینکه درعرصه میراث فرهنگی تاریخی قرارگرفته بود، ساخت آن متوقف شد وهرگزبه پایان نرسید واکنون چون پاره ای ازمشکلات حل نشده آیینه دق مردم رامسرشده است. جالب توجه این است که درهمین فضا، ساختمان برج چشم انداز، توسط متولیان مربوطه، آن نیزبا سرمایه بیت المال سربرآسمان ساییده وصد افسوس این سرمایه های عظیم بیت المال؛ اینک حدود یک دهه است که چون کاروانسرای اشباح، میزبان باد ، باران وخاک شده است وکمترکسی به فردای آن می اندیشد.

 صاحب این قلم ضمن احترام به میراث فرهنگی وتاریخی که بیان کننده پیشنیه تاریخی، تمدن وفرهنگ و جاذبه های طبیعی یک کشورهستند وهمچنین تکریم دوستداران میراث فرهنگی تاریخی، ترکیبی، طبیعی ومعنوی به پاس دغدغه هایی که برای حفاظت ازاین منابع غنی داشته ودارند، براین عقیده است که شهرستان رامسرازنظرمیراث طبیعی سرشارازمنابع خدادادی است که حفظ آن یک ضرورت ملی وجهانی است، ولی درمقابل این همه زیبایی شاهد حضوریکسری آثارتاریخی وترکیبی هستیم که ازلحاظ اعتبارسنجی، البته به جزبنای تاریخی کاخ موزه رامسر، بلوارمعلم وساختمان های هتل های آزادی پارسیان وموارد انگشت شماردیگر، چندان مهم نبوده ونیستند که به خاطرحفظ آنها چشم وگوش بسته تمامی درهای رشد وپیشرفت فرهنگی سیاسی واقتصادی منطقه را به روی مردم شهرستان ببندیم،  ازسویی با سیاست اتخاذ شده به گونه ای عمل کردم که شهرکوچک رامسر، به شهرحرائم ومحدویت های بزرگی تبدیل شده که مانع رشد همه جانبه شهرمی شود. موضوعی که بیش ازهرچیزدیگری حایزاهمیت است ومردم ومسئولان ونهادهای مردم نهاد نیزبایستی به آن توجه نشان دهند، آن است که تمامی آثارفرهنگی تاریخی وحتی طبیعی باید درراستای خدمت به شهروشهروندان باشند.

ازاین رووبه عبارتی نمی توان تنها به سنگ، کلوخ وآجرویا بناهایی که نه تنها میراث فرهنگی، بلکه میراث پهلوی ها درشهرستان رامسربوده اکتفا وافتخارکرد اما درمقابل؛ شهرومردمان نجیب وهمیشه صبورش را ازیاد برد.

به طوریقین آنچه مهم است آینده رامسرومردم شهرستان رامسراست که با توجه به الویت های اصلی میراث فرهنگی وطبیعی نظیرکوه ودریا وجنگل وجنبه گردشگری بودن آن، مسلما درحافظه تاریخی جهانیان ثبت شده است حال اگربه فکررامسروتوسعه صنعت گردشگری ودرآمد توریسم ملی وبین المللی دراین دیاربهشتی هستیم که البته یکی ازبهترین سرمایه های خدادای ایران نیزهست باید بهره برداری ازمیراث طبیعی وفرهنگی را هرچند تا حدودی آثارمنفی هم دربرداشته را دردستورکارخود قرارداد، زیرا نمی توان ونباید هم حرکت روبه رشد منطقه را به خاطرحفظ آثاری که سابقه فرهنگی تاریخی قابل دفاع ندارند، متوقف کرد بلکه لازم است با رعایت جوانب امربدون کمترین آسیب به محیط زیست وجاذبه های میراث فرهنگی، تاریخی وطبیعی موجود، عملیات اجرایی طرح های عمرانی واقتصادی وتجاری بویژه درراستای توسعه پایدارمنطقه آن هم متناسب با شخصیت  بین المللی رامسربا الویت صنعت گردشگری آغازکرد.

بدون تردید ویژگی بارزشهرستان رامسرازمنظرجهانی، «چهره گردشگری بودن» آن است که همچون الماسی است که هنوزتراش نخورده است، اگربخواهیم دراین عرصه جهانی موفق عمل کنیم لازم است با اتخاذ سیاست های فرهنگی اقتصادی واجتماعی درست، تمامی زیرساخت ها وزیربناهای مورد نیازرا در سایرمناطق ومحله های این شهرستان طراحی وبه مرحله اجرا برسانیم.

برای این منظورباید متناسب با بازارکارودرآمد منطقه به گونه ای اقدام کرد تا تولید کنندگان، وارد کنندگان وصادرکنندگان نسبت به بازارهای شهرستان رامسراشتیاق نشان داده ودرکنارآن سرمایه گذاران بخش خصوصی با همراهی دولت بدورازهرگونه مانع تراشی درجهت ایجاد کسب وکاردرمنطقه بکار گرفته شوند. بطورقاطع چنین حرکتی موجب رونق اقتصاد محلی وایجاد بازارهای متفاوت درشهرستان رامسرخواهد شد.

لذا هنرمسئولان وحتی مردم این است که درراستای رشد وتوسعه شهرستان رامسرکه سالها به دلایل مختلف مورد بی مهری ها قرارگرفته بود، حضورسرمایه گذاران بخش خصوصی را غنیمت دانسته وبا همدلی وهمراهی هرچه تمام اقدامات لازم را درجهت جذب واعتماد وایجاد انگیزه برای سرمایه گذاری درمنطقه بکارگیرند ونه اینکه به بهانه حفاظت ازمیراث فرهنگی طبیعی وتاریخی؛ با سنگ اندازی های بسیارسبب فرارسرمایه گذاران بخش خصوصی ازمنطقه شوند که البته دود آن به چشم مردم ومتاسفانه  لشکربیکاران جویای کارخواهد رفت.

درپایان صاحب این قلم همصدا با مردمان نجیب وبا فرهنگ رامسر، معتقد است امروزساختارشهری رامسرنیازمند توسعه حمل ونقل، توسعه اماکن رفاهی، توسعه اقتصادی واجتماعی ودودیگر، توسعه فعالیت های مختلف دربخش گسترش مراکزخرید با برند های ملی و بین المللی، فروش صنایع دستی، ارائه خدمات رفاهی تفریحی وتوریستی درصنعت طبیعت گردی، گردشگری وورزشی وبازی های دریایی است که گسترش هریک ازاین موارد می تواند زنجیره اقتصاد محلی را به بازارهای جهانی پیوند بزند. پیوند بازارهایی که مهمترین دستاورد فرهنگی اجتماعی آن توسعه گردشگری، ایجاد اشتغال، ورشد چشمگیروهمه جانبه شهرستان رامسروحتی شهرهای همجوارهمراه با معرفی منابع ومیراث فرهنگی تاریخی وطبیعی آن درنگاه جهانیان است. چراکه توسعه صنعت گردشگری رامسر، این الماس تراش نخورده ایران عزیز، راهی برای پیوند اقتصاد محلی با اقتصاد جهانی وشکوفایی اقتصادی درمنطقه است.

اگرچه طی سالهای اخیر، عملکرد سرمایه گذاران بخش خصوصی بویژه مدیریت مجموعه تله کابین رامسروهمچنین مدیریت شرکت بین المللی برج های آرامش با رویکردی نوین درشهرستان رامسردرزمینه جذب توریسم وایجاد اشتغال وتوسعه همه جانبه شهر، چشمگیروقابل توجه بوده است ولی با این همه باید باوربکنیم که این حق رامسرومردمان آن نبوده ونیست وبیشترازاینها بایستی کارمی کردیم که کوتاهی ها شد. به هرحال هنوزهم دیرنیست چراکه با توجه به اقدامات دولت های پیشین وظرفیت های موجود وهمچنین اشتیاق سرمایه گذاران بخشی خصوصی درجهت سرمایه گذاری دراین شهرستان زیبا ورویایی فرصت های ایده آلی برای توسعه رامسرفراهم وپایه ریزی شده است، امیدواریم تعبیرخوشی درپی داشته باشند وگرفتارفرصت سوزی ها واسیرچه کنم چه کنم های بی دلیل نشویم.