مرگ من مرگ بی صدا ، درد ما درد بی دوا
هوشنگ امیدی:
محورمارکو- کتالم شهرستان رامسریا جاده مرگ :
مرگ من مرگ بی صدا ، درد ما درد بی دوا
مثلث نگاه پدرومادرداغداروعکس فرزند جوانمرگشان که برزانوی مادرتکیه زده است آرام آرام به عمق وجودم نفوذ پیدا می کند وپیش ازآنکه زبان به سخن بازکنم وچیزی بپرسم کاسه چشمانم وذهنم را برای همیشه پرمی کند ازعظمت نگاه خویش ، تا من کم تقصیرمُهرسکوت برلب زنم وزبان درکام غلاف کنم و تنها راوی واقعه ای باشم که حکایت عشق ومرگ وارزانی حیات دوباره ازپس مرگ یک جوان رامسری به تنی چند ازهموطنان عزیزاست. آنهایی که اندوه بی پایان درد ورنج ، برزندگی شان سایه افکنده بود واینک تا ابد دست دعای سجاده تنهایی شان ، ازدرگاه خدا ، عاقبت بخیری برای خانواده جواد کاظمی طلب میکند. چراکه اووخانواده اش را وسیله ای برای بازگشت به زندگی دوباره خویش می دانند که خداوند برسرراه آنان قرارداده است. باشد که تورا وهمه آنهایی که به راستی درد خدمت به خلق درسردارند وهمه کسانی که درکلام وعمل سفیردولت خدمتگزارایران اسلامی درهرکوی وبرزن هستند ، با خود همراه ساخته وگوشه هایی ازواقعه را آن گونه که سزاواراست ، روایت کنم. حال چون سخن ازمرگ وزندگی به میان آمد بگذارشرح واقعه ، خود حدیثی ازکرامت ، وقار، بزگواری ، عشق ، ایثارونوع دوستی خانواده ای ساده دل را بازگوید که وجودشان پرازمهربانی است وسفره دلشان اگرچه دردمند است ولی با این همه درعزای مرگ فرزند ، شعرزندگی دوباره سرودند وجشن تولدی دیگری برای خویش وهمنوعان برگزارکردند. آری خانواده داغدارکاظمی ، پس ازاینکه فرزند دلبندشان درمورخ 2 خرداد ماه سال جاری درمحورمارکو- کتالم ازتوابع دهستان چهل شهید شهرستان رامسردراثرسانحه تصادف دچارمرگ مغزی شد ودیگرامیدی به زنده ماندن اونبود دراقدامی انسانی وخیرخواهانه به منظورکمک به بیماران نیازمند اهدای عضو، اعضای پسرجوان خود را پیش ازآنکه به تاریکی خاک سپرده شود، بدون هیچ چشم داشتی وتنها بخاطرکسب رضای خدا اهداء کردند.
وچه زیباست حرکت این پدرومادرکه درهنگام اهداء اعضای جسم فرزند خویش هریک به نوعی سعی برکسب رضایت دیگری داشته ویگدیگررا به انجام این کارانسانی دلداری داده وتشویق می کردند، نیک می دانستند که فرزند آنها هرگزبازنمی گردد. پس ضمن آنکه با عمل انسانی خویش به 6 نفرازهموطنان که نیازمند اهدای عضوسالم همچون« کلیه ، ریه ، کبد ، چشم وقلب » بودند، خدمت بزرگی انجام می دهند؛ همچنین به نوعی به همه ما وجامعه انسانی ، درس ایثاروفداکاری می آموزند. درسی که نقطه پایان ندارد وفرجام نیک آن، بهانه ای برای باقی الصالحات خویش وفرزند ناکامشان خواهد شد ودرنهایت اینکه رویکرد اهدای عضوسالم را درمیان افراد جامعه فرهنگ سازی کرده ومعنای تازه ای می بخشید.
مسلما کارآنها همانطورکه اشاره شد برای رضای خدا وفرهنگ سازی درمبحث اهدای عضوصورت گرفته است. اما نکته ای که سکوت معنادارخانواده کاظمی وعدم دیداروهمدردی مسئولان اداری شهرستان رامسرازبازماندگان آن مرحوم ، به ما وهمه مدیران منطقه یادآوری می کند؛ این است که درمرگ این جوان ناکام وچند انسان بی گناه دیگرازمردمان همین روستای سرلیماک (8 نفردردوسه سال اخیر) که به خاطرعدم ایمنی محورمارکو- کتالم ، صعب العبوربودن مسیروکم بودن عرض جاده، پیچ های خطرناک ودست اندازهای فراوان ، جان شیرین خویش را ازدست داده وباعث عزادارشدن نیمی ازخانواده های روستانشین شده است ، بی تعارف همه وهمه مقصرهستیم! زیرا با سهل انگاری وکم توجهی وبی انگیزه بودن درتوسعه راههای ارتباطی روستای سرلیماک به رامسر، کاری کرده ایم که به باور، روستانشینان دهستان چهل شهید رامسر؛ محورمارکو- کتالم به جاده مرگ معروف شود!
پس برای آنها وکسانی که خدای نکرده گرفتارعدم امنیت مشکلات جاده ای این منطقه خوش آب وهوا وگردش پذیرمی شوند، چه برنامه ای طراحی واجرا کرده ایم؟؟!!
نخست روی سخنم با استاندارمحترم مازندران آن مرد چهارفصل سیاست ایران زمین است که بواسطه درایت ، تدبیروشایسته سالاری بیش از3 دهه ،درسمت های مختلف سیاسی اجتماعی مشغول خدمت به مردم اقصی نقاط کشوربوده وهست.
جناب مهندس طاهایی ، آنچه ازنظرگذشت تنها جسارتی است که ضرورت بیان آن اززبان مردم روستای سرلیماک رامسرایجاب می کرد. حتما به یاد دارید درهفته ای که گذشت به بهانه کلنگ زنی گازرسانی روستاهای دهستان چهل شهید رامسر به این شهرستان تشریف فرما شدید. احتمالا ازقضای روزگار درطول مسیرراه ، چشم مبارک به وضیعت جاده افتاده ومشاهده کردید که مسیرکذایی به نحومطلوبی ازابتدا تا مقصد مورد نظرترمیم ، لکه گیری وساماندهی شده بود. اما به اطلاع آن مقام عالی میرساند این جاده درست چند روزپیش ازآنکه موجبات سفرشما به روستای سرلیماک رامسر فراهم شود، ساماندهی شد ومتاسفانه وضعیت نابهنجارآن سالها باعث زحمت مردم شده بود که شرح آن گفتن ندارد.
حال بدانید وبدانند همه مسئولان شهرستان رامسرکه البته بعید است ندانند ، همین جاده وکمی آنسوترازآن یعنی راههای ارتباطی 10 روستای دهستان چهل شهید رامسر، چند سالی می شود که داغ های مستند وفراموش نشدنی ازنقص عضوگرفته تا مرگ اعضای خانواده همراه با خسارت های مالی ومعنوی بردامن پردرد مردم منطقه وگردشگران فصلی گذاشته که هرگزفراموش نخواهد شد. متاسفانه مسئولان امرازجمله اداره راه وترابری منطقه کمتربه آن توجه داشته واگرحرکتی هم شکل گرفته که نمونه آن ذکرشد، تنها رفع تکلیف بوده وانجام آن سوای اینکه مقطعی وغیرکارشناسی بوده صرفا درراستای رضایت مسئولان بوده است ونه مردم منطقه که هرروزوهرساعت ازاین مسیرجاده ای گذرمی کنند. به راستی درقبال عملکرد مسئولانی که فقط به میمنت ورود حضرتعالی به دهستان چهل شهید وخوشایند آن مقام محترم دریافته بودند بعد ازگذشت چند سال ، مسیرمورد نظرنیازبه تعمیرات اساسی دارد ودرنتیجه دراقدامی عجولانه ظرف کمترازیک هفته مراحل ساخت ، تعمیرواجرای آن را دردستورکارخود قرارمی دهند؛ چگونه باید رفتارکرد!!
نگارنده ضمن احترام به تلاش همه خدمتگزاران صدیق ایران عزیزمعتقد است ، درصورت مشاهده ، مقامات ارشد باید با چنین مدیرانی که عملکردشان صرفا مقطعی بوده ، شدیدا برخورد کنند ؛ که اگراین شود آنگاه می توانیم خود را خادم واقعی شهروندان دانست ودرهرتریبون اعلام کرد که مردم ولی نعمت دولت جمهوری اسلامی هستند.
واما جناب استاندارباوربفرمایید انتظارات مردم منطقه به حق است، بخصوص آنجا که اعلام می کنند بیمارستان سجاد (ع) رامسرازکمبود نیروی متخصص وامکانات ضروری رنج می برد. قابل توجه شما ووزیرمحترم بهداشت ودرمان، باید پرسید اگردرطول هفته فقط 5 ساعت آن هم یک پزشک متخصص ارتوپد دراین بیمارستان حضوردارد وامکانات سیتی اسکن ، آمبولانس حمل بیماران ضربه مغزی وموارد مشابه پاسخ گوی نیازمردم نیست ، چه کسی باید رسیدگی کند. براستی بیمارستان مذکورمی تواند با کمبود امکانات اساسی، نیازپزشکی شهرستانی چون رامسررا با جمیعتی بالغ بر150 هزارنفرآمارثابت وا میلیون نفرگردشگردرطول سال برآورده کند.
آقای مهندس طاهایی ، صاحب این قلم درپی نوشداروی پس ازمرگ نیست بلکه به مرگی زنده می اندیشد که دربهت وناباوری وفقرامکانات پزشکی دربرابرآن رخ داده است. براین اساس درجستجوی شبچراغی برای شکست تاریکی وندانم کاری های برخی مسئولان بی انگیزه دررفتاراداری آنان است. به واقع اگررازاین دوپاره واژه یعنی «حقوق شهروندی » همه مردم اعم از روستایی ، بالاشهری وپایین شهری به یک نگاه دیده می شد وهمه مسئولان دستگاههای اداری با نگاهی بلند مدت وتنها برای رضایت مندی عموم شهروندان ، وضیفه شغلی خویش را به بهترین شکل ممکن به انجام می رساندند ورستگاری خود را درسایه خدمت به هموطنان وهمنوعان می دیدند، آنگاه اگرمرگی پیش می آمد هرگزبی صدا نبود واگراقدامی انسانی ازجانب روستانشینی فداکارصورت می گرفت همه وهمه برای عرض تبریک آن سرازپا نمی شناختند. حتی اگردرپس مرگ عزیزی به منصه ظهوررسیده بود. به امید آن روز...
سوتیتر:
حسرت نگاهشان پرازسوال بی جواب ازمن وتوست. ازاستاندارمازنداران، فرماندار، بخشدار، رییس شورای بخش مرکزی ، رییس اداره راه وترابری شهرستان رامسروهمه آنهایی که می توانستند مانع بروزاین مصیبت بوده ویا حوادث مشابه که درکمین من وتو وفرزندان روستای سرلیماک نشسته است و8 خانواده دیگرکه دراین دوسه سال اخیرعزادارشده اند. راستی هیچ می دانید همین الآن که شما مطلب پیش رورا مطالعه می کنید امکان دارد یکی ازهموطنانمان درمحورحادثه ساز، مارکو- کتالم شهرستان رامسردچارسانحه تصادف وتبعات آن شود!؟
خبرنگاروکارشناس هنرهای نمایشی ازدانشکده هنرومعماری واحد تهران مرکزی ، تلفن تماس 09193575565